11 listopada 2023r, z okazji narodowego święta wiceprezes Stowarzyszenia Przyjaciół Tarnogóry Piotr Gałdyś i strażacy „OSP Tarnogóra” z prezesem Józefem Młynarskim, złożyli wiązanki kwiatów w miejscach upamiętniających ważne wydarzenia dla społeczności wsi.
W 1910 roku Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej otrzymało bardzo ciekawy eksponat od amatorsko zajmującego się archeologią nauczyciela z Rudnika. Było to naczynie gliniane odnalezione na terenie wsi Tarnogóra. Poniżej przedstawiamy opis tego znaleziska przygotowany przez pracownika muzeum panią Magdalenę Krzemińską. Korzystając z okazji pragniemy w imieniu Stowarzyszenia oraz oczywiście mieszkańców Tarnogóry podziękować dyrekcji Muzeum Narodowemu Ziemi Przemyskiej i wszystkim zaangażowanym pracownikom za udostępnione materiały.
W minioną sobotę 15 sierpnia 2020r. w Dzień Wojska Polskiego i 100. rocznicę „Bitwy Warszawskiej” rozpoczęliśmy cykl rajdów pieszych po bliższych i dalszych okolicach Tarnogóry, których celem jest wspólna wędrówka i poznanie najpiękniejszych i najciekawszych zakątków naszej miejscowości.
…A gdyby nie ten wianek i welon ten, i mirt,
i księżyc twojej twarzy mały, zawstydzony,
mógłbym przecie pomyśleć, żem jest narzeczony,
a tyś jest narzeczona i że to jeszcze flirt.
A może rzeczywiście wszystko się nam przyśniło:
stangret, kareta, wieczór, mój frak i twój tren,
i nasze życie twarde i słodkie jak sen.
Nie byłoby małżeństwa, gdyby nie nasza miłość…
/K.I. Gałczyński/
Stajecie dziś razem na ślubnym kobiercu – serce przy sercu, wszystko się zmienia i spełniają się Wasze marzenia.
Nasze życzenia są proste, niech codzienne życie, nie przysłoni Wam waszej miłości i niech ona sprawi, że nad każdą przeciwnością zaświeci słońce.
Kochajcie się i wybaczajcie sobie, a będziecie szczęśliwi!
W dniu ślubu – młodej parze; Adamowi Olko i Jego młodej małżonce Agnieszce – najszczersze życzenia składa Zarząd Stowarzyszenia Przyjaciół Tarnogóry oraz redaktor strony internetowej, tegoż stowarzyszenia.
Wszystkiego dobrego.
Na łamach tygodnika „Sztafeta” z dnia 14. listopada 2019 ukazał się artykuł pt. „Uczcili aspiranta Wojdyłę”. Z treścią artykułu można zapoznać się, klikając poniżej.
fot. Janusz Motyka
Trzy lata temu 10 listopada 2016 roku spotkaliśmy się na Placu Pamięci, aby zasadzić pamiątkowego dęba i odsłonić tablicę poświęconą pamięci Michała Krawca, który urodził się w Tarnogórze, służył w Policji i został zamordowany w 1940 roku przez Sowietów w Bykowni na Ukrainie. Nigdy nie sądziłem, że spotkamy się ponownie aby wydobyć z mroków zapomnienia innego rodaka, którego losy były prawie identyczne: tylko inne miejsce śmierci! Jan Wojdyła urodził się w Tarnogórze 09.10.1898 roku, wówczas nr d.101 w pow. niżańskim, był synem Wojciecha oraz Salomei z d. Hamot, miał siedmioro rodzeństwa: Franciszka, Józefa, Karola, Agnieszkę, Zofię, Katarzynę, Paulinę.
Brał udział w I Wojnie Światowej, w policji slużył od 1922 roku, założył rodzinę, zamieszkał z żoną Antoniną z d.Jurczyk w Białobrzegach – obecnie dzielnica Krosna , miał dwoje dzieci: Stanisława i Zygmunta.
fot. Janusz Motyka
W 1939 roku starszy posterunkowy pełnił służbę w Dukli , zmobilizowany 30.08.1939 roku dostał się do niewoli sowieckiej i został wraz z innymi policjantami osadzony w Ostaszkowie. Był to specjalny obóz o zaostrzonym rygorze –zlokalizowany 300 km na północny zachód od Moskwy.
W imieniu Stowarzyszenia Przyjaciół Tarnogóry jak i mieszkańców wsi Tarnogóra chciałbym pożegnać śp. Elę Kozub, która odeszła 2 listopada 2019 roku- w wieku 58 lat – do Domu Ojca. Była jedną z nas: tu się urodziła, chodziła do szkoły podstawowej, a po zdobyciu wykształcenia, założyła rodzinę i razem z mężem stworzyła dla swojej rodziny – Dom.
Rodzina, dom były najważniejsze dla Eli, ale znajdowała czas także dla wsi: przez długi czas aktywnie pracowała w Radzie Sołeckiej, gdzie jej rozsadek i pragmatyzm bardzo się przydawały przy budowaniu kompromisów i dobrych rozwiązań dla wsi.
Następnie działalność w Komisji Scaleniowej, której była nieformalną przewodniczącą, w trudnych latach, gdzie trzeba było bez końca godzić ludzi, gdzie każdy oczekiwał czegoś innego – ile ją to kosztowało zdrowia to tylko jej mąż i dzieci mogą powiedzieć.
Stowarzyszenie Przyjaciół Tarnogóry zawdzięcza jej sprawne przygotowanie i złożenie pierwszego wniosku o dopłaty z Agencji Rynku Rolnego, z tytułu dzierżawy gruntów z Gminy Nowa Sarzyna, oraz coś nie do przecenienia – uśmiech, który wszystkich nas urzekał i ujmował.
Spoczywaj w pokoju.
Edward Kak
