2025 – rocznica katastrofy Halifaxa.
W dniu 25.04.1944r. czterej lotnicy z samolotu Halifax JP-224, który spadł pod Tarnogórą w nocy z 23/24 kwietnia 1944r.: Thomas Storey, Charles J. Keen, James Caradog Hughes , Patrick M. Stradling – przebywali w leśnym bunkrze pod troskliwą opieką partyzantów z Batalionów Chłopskich z Tarnogóry. Operacja przejęcia lotników pod nosem Niemców była sprawdzianem organizacyjnym dla miejscowej konspiracji; BCH i AK. Niestety nie udało się to w stosunku do dwóch innych członków załogi tj.: Eddie’go Elkington-Smith oraz Oscara W. Congdon, którzy dostali się do niewoli. Ostatni lotnik Walter Davis szczęśliwie został przejęty przez partyzantów i ukrywał się w Smolarzynach do końca wojny.
Dla przypomnienia tych wydarzeń sprzed 81 laty delegacja SPT wraz z Burmistrzem Miasta i Gminy P. A. Rychlem , Sekretarzem Urzędu MiGm. P. A. Madejem, oraz komendantem Komisariatu Policji w Nowej Sarzynie nadkom. D.Szarym złożyła kwiaty przy pomniku upamiętniającym to wydarzenie sprzed lat.
Następnie wszyscy udali się do centrum wsi na Plac Pamięci w celu upamiętnienia tragicznego losu dwóch policjantów pochodzących z Tarnogóry: aspiranta Jana Wojdyły i posterunkowego Michała Krawca, zamordowanych w 1940 roku przez NKWD. Tu także złożono kwiaty przed symbolicznym pomnikiem, a także przypomniano ich życiorysy.
Edward Kak
BCh – zapomniana armia.
Zapraszam do oglądania filmu, będącego doskonałym zbiorem informacji o drugiej co do wielkości armii konspiracyjnej w okupowanej Polsce.
Piotr Zbój Kak
Poświęcenie tablicy upamiętniającej ks. Aleksandra Bieńka.
13 października 2024 roku dokonano w Kościele w Tarnogórze symbolicznego odsłonięcia i poświęcenia tablicy upamiętniającej Ks. Aleksandra Bieńka – w jego 20 rocznicę śmierci.
Z uwagi na fakt, że mało wiemy o życiu Ks. Aleksandra Bieńka, przedstawiamy najważniejsze fakty z jego życiorysu, oraz kilka fotografii do których udało się nam dotrzeć, a które ukazują tą postać jako człowieka pełnego życia i działania…
Ksiądz Aleksander Bieniek urodził się 12 grudnia 1938 roku w Boguchwale. Tu ukończył szkołę podstawową, następnie kontynuował naukę w Rzeszowie. Po odbyciu służby wojskowej w 1961 roku, podjął studia w Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu – święcenia kapłańskie otrzymał 4 czerwca 1967 roku. Nim trafił do Tarnogóry jako ten, który rozpoczął budowę duchową i fizyczną parafii – zdobywał niezbędne doświadczenie jako wikariusz w Krzywczy, Jaśle, Stalowej Woli, Kopkach. Tarnogóra od 1922 roku wchodziła w skład parafii w Kopkach, ks. Aleksander Bieniek jako wikariusz stopniowo poznawał wieś Tarnogórę jak i jej mieszkańców, a także oczekiwania ludzi, jeżeli chodzi realizację w praktyce potrzeb religijnych. W rezultacie z jego inspiracji w nocy z 29/30 kwietnia 1978 roku grupa mieszkańców Tarnogóry i części Koziarni, zajęła niewykorzystaną części budynku po byłej Gromadzkiej Radzie Narodowej w Tarnogórze i przez noc i parę dni następnych zaadaptowała go na Kaplicę. To tu Ks. Aleksander Bieniek rozpoczął swą posługę kapłańską w Tarnogórze.
8 maja 1979 roku wraz parafianami z Tarnogóry i części Koziarni rozpoczął budowę nowego kościoła, w którym już w grudniu 1979r. odprawił pierwszą Mszę Świętą. 1 stycznia 1980 roku został mianowany proboszczem w Tarnogórze, natomiast w dniu 4 maja 1980 roku poświęcono nowo wybudowany kościół i oficjalnie erygowano parafię w Tarnogórze. Pozostałe lata życia księdza to uporczywa praca na rzecz budowy wspólnoty duchowej nowej parafii jak i tej materialnej: rozbudowy wyposażenia technicznego kościoła, jego upiększanie, budowy cmentarza parafialnego, jak i troska o życie codzienne parafian.
Ksiądz Aleksander Bienek odszedł do Domu Pana 11.10.2004 roku i spoczął wśród swoich parafian, na cmentarzu – do którego powstania tak dużo uczynił.
Tablicę zaprojektowała Pani Sylwia Walania – Telega, natomiast odlewu dokonał zakład KAW-MET Marek Kawiński sp z o.o. z Zadąbrowia.
Wydarzenie to było możliwe dzięki zaangażowaniu finansowemu Parafian z Tarnogóry i Koziarni.
Edward Kak
Uczciliśmy Święto Niepodległości.
11 listopada 2023r, z okazji narodowego święta wiceprezes Stowarzyszenia Przyjaciół Tarnogóry Piotr Gałdyś i strażacy „OSP Tarnogóra” z prezesem Józefem Młynarskim, złożyli wiązanki kwiatów w miejscach upamiętniających ważne wydarzenia dla społeczności wsi.
Odkrycie archeologiczne sprzed tysięcy lat.
W 1910 roku Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej otrzymało bardzo ciekawy eksponat od amatorsko zajmującego się archeologią nauczyciela z Rudnika. Było to naczynie gliniane odnalezione na terenie wsi Tarnogóra. Poniżej przedstawiamy opis tego znaleziska przygotowany przez pracownika muzeum panią Magdalenę Krzemińską. Korzystając z okazji pragniemy w imieniu Stowarzyszenia oraz oczywiście mieszkańców Tarnogóry podziękować dyrekcji Muzeum Narodowemu Ziemi Przemyskiej i wszystkim zaangażowanym pracownikom za udostępnione materiały.
- Glina, wys. 60 cm, maks. średnica brzuśca 51 cm, średnica wylewu 36 cm, średnica dna 24 cm
- późny okres rzymski (III-V w. n. e.), kultura przeworska
- zbiory Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej w Przemyślu, nr inw. MPA-406